December 2008

De Nederlandse grondwet kent het gelijkheidsbeginsel, het principe dat in gelijke gevallen iedere burger gelijke rechten en gelijke behandeling toekent. Dat klinkt prachtig, want het lijkt bij voorbaat iedere vorm van discriminatie uit te sluiten. De praktijk is minder prachtig en de gevolgen op termijn voor Nederland én het individu zelfs desastreus.
Het geval is namelijk dat gelijkheid niet bestaat. Iedere burger –zie alleen al DNA-, iedere situatie en iedere achtergrond is verschillend. Dat betekent dat geen enkel geval gelijk of identiek is, nog afgezien van een vaak totaal verschillende maateenheid ('appels en peren').
Alle flower power jaren 60-dromen ten spijt, zo ligt het feit: eenheid en gelijkheid bestaan niet.

Waarom dan toch deze kunstmatige, eigenlijk valse grondwettelijke doctrine?
Daar zijn diverse ideologische, politieke en bestuurlijke redenen voor. Het begint bij het ideologische aspect, in de hand gewerkt door een soort collectief 'schuldgevoel' jegens een ieder, die het minder goed heeft of anders is. Dat heeft in de Nederlandse samenleving geleid tot een terechte bescherming, hulpverlening en steun aan zwakkeren en minderheden, maar tevens tot een merkwaardige en onterechte claim op gelijke rechten en behandeling.
Onder deze ideologische druk is het politieke streven naar eenheid en gelijkheid, zowel nationaal als internationaal, verworden tot een pathetisch, bijna ziekelijk, zelfs gevaarlijk fenomeen. Het is volkomen doorgeschoten en inmiddels geworteld in bijna alle geledingen van de Nederlandse samenleving, zelfs grondwet.

Wat zijn hiervan de gevolgen in praktijk?
Om huidige complexe Nederlandse samenleving bij elkaar te houden en tevens bestuurbaar, moeten regels en wetten komen. Regelzucht en overmatige wet- en regelgeving zijn inherent aan huidige politieke en maatschappelijke structuur. Daarvoor betalen we de tol, onze vrijheden worden steeds meer ingeperkt.
Het principe van – en streven naar eenheid en gelijkheid betekent voorts in praktijk ‘karaktermoord’, een onthutsend gebrek aan respect voor identiteit, diversiteit en cultuur. Eenheidsworst als soort maatstaf is een dubieuze mentaliteit, die alom waargenomen wordt.

Wat zijn hiervan de gevolgen op termijn?
Vervreemding, kunstmatige verhoudingen, gebrek aan respect voor identiteit en diversiteit (o.a. intolerantie) en onze leefbaarheid en ontplooiing steeds meer onder druk.
Het is de prijs die wordt betaald voor 'eenheidsworst troef'.

Polderlander

Het volk van Israel heeft een geheel eigen identiteit. Dit volk weet wie en wat het is en waarvoor het staat. Zeker niet het meest makkelijke volk, maar het weet dan ook precies wat er te koop is in de wereld, wie haar vrienden en vijanden zijn en daarnaar handelt het consequent. Mooie flower power dromen zijn aan het joodse volk, door schade en schande wijs geworden, niet besteed en dat is volkomen terecht.

Momenteel wordt weer hevig gevochten tussen Israel en de Palestijnen, zoals de strijd van Israel en de joden tegen de vijandige buurlanden al sinds mensenheugenis plaatsvindt. Deze column zal niet de complexe religieuze en politieke achtergrond uitdiepen, maar wel kort een paar feiten belichten en de positie van Nederland aanhalen.

Het menselijke drama in de Gazastrook is volledig te wijten aan het zelf gekozen terreurbewind van Hamas. Ieder volk krijgt wat het toekomt. Goedwillende Palestijnen zijn allang vertrokken. Bron van het Israelisch-Palestijnse conflict ligt opgesloten in de koran, in het feit dat Palestijnse moslimfundamentalisten zelf de Palestijnse wensgedachte van een eigen land frustreren en blokkeren door de staat Israel niet te erkennen en dit land en het joodse volk voortdurend te terroriseren ('in de zee willen drijven').

Palestina als zelfstandige, soevereine en internationaal erkende staat heeft nooit bestaan. Palestina is een landstreek, vergelijkbaar met bv. een Nederlandse provincie. Palestijnen kunnen in die zin helemaal geen eigen land (terug)claimen. De bezette gebieden sinds 1967 behoren oorspronkelijk toe aan Egypte (Gaza), Syrie (Golan) en Jordanie (Westbank). Het is veelzeggend dat die landen niets doen voor de Palestijnen, zelfs in de Arabische wereld het 'zwarte schaap'.

Je hoeft geen vriend te zijn van Israel, maar niemand kan deze democratische, internationaal erkende staat het recht ontzeggen om zichzelf te verdedigen tegen terreur en op te komen voor haar bestaansrecht.

Nederland staat overwegend achter Israel. Dat is logisch, want Israel is niet alleen trouwe vriend, bondgenoot en cultuurdrager van het westen, maar ook voor christenen het heilige land. Daarnaast haalt het voor ons voortdurend de hete kastanjes uit het vuur in de strijd tegen moslimterreur.
Juist daarom is een Nederlandse solidariteit met de Palestijnen i.c. volk van Hamas zo dubieus, eigenlijk onthutsend, maar tegelijk typerend voor onze multi-kul-ti.
Welk belang dienen Hamas en aanhang voor Nederland?
Laat ik het zo beantwoorden dat Israel het goede voorbeeld geeft aan Nederland.

Polderlander

In mijn columns maak ik graag een algehele lijn of trend duidelijk aan de hand van concrete voorbeelden. Wie hiervan bewust is, begrijpt ook beter de samenhang van bepaalde gebeurtenissen en besluiten.

In Nederland hanteren wij de uitleg van vrijheid volgens de Nederlandse norm. Logisch, want Nederland heeft haar eigen identiteit en cultuur. De eigen uitleg en toepassing van het begrip vrijheid heeft ons land en volk in de loop der tijden geen windeieren gelegd. Nederland is in beginsel dan ook een hoog ontwikkelde, toonaangevende, welvarende en moderne democratie. Onze vrijheid, bv. ten aanzien van mensenrechten, kan zondermeer als maatstaf en voorbeeld dienen voor rest van de wereld.
Jammer en vreemd genoeg wordt dit in Nederland niet door iedereen erkend en gewaardeerd. Er zijn interne en externe krachten aan het werk, die uit een vage en egocentrische vorm van solidariteit onze normen, waarden en welzijn zelfs doelbewust op het spel zetten.
Na de flower power jaren 60 hebben een stel domme cultuurrelativisten, kennelijk nog bedwelmd door de marihuana, onze grondwet dusdanig gedeformeerd, dat zich hier soort multiculturele dictatuur heeft kunnen vestigen. Dit multiKulti-dictaat, beschermd door huidige wet, bepaalt tegenwoordig onze vrijheid. Geen echte vrijheid dus, zelfs niet meer dan een 'dode letter'.

In mijn column 'Multiculturele puinhoop' schreef ik al over de overkill aan wet- en regelgeving, die onze multiculturele samenleving in stand houdt en onze vrijheden steeds meer inperkt.
In deze column beperk ik me tot de recente gebeurtenissen rondom Geert Wilders, voorman van de Partij van de Vrijheid.
Allereerst was daar de schaamteloze aanklacht (discriminatie, belediging, haatzaaien) tegen Wilders door paar dubieuze figuren, die de huidige wetgeving gruwelijk hebben misbruikt omwille van hun eigen politieke ideologie.
Vervolgens wordt Geert Wilders als politicus door de Engelse regering de toegang tot dat land geweigerd, nadat een islamitisch parlementslid dreigement had geuit. Wederom wordt hier de (westerse) wereld op z'n kop gezet en is sprake van zelfverloochening en multiculturele dictatuur. Een nationalistisch geluid mag niet gehoord worden uit angst voor moslimterreur. Engeland bewijst zichzelf hiermee een slechte dienst.

Verbeter de wereld, begin bij jezelf..
Nederland moet haar wetgeving inzake 'discriminatie, beledigen en haatzaaien' afschaffen en slechts vervangen door wetgeving bij:
1. dreiging c.q. oproep geweld
2. landverraad, aangezien dit collectief belang schaadt.
Voorts revisie oude achterhaalde grondwet uit 1815 t.w. vrijheid van godsdienst. Slechts het eigen (religieuze) cultuurgoed dient bij wet beschermd te worden.

Polderlander

April 2009

Ook Nederlands voetbal in identiteitscrisis

Hoe anders ligt dat bij onze nationale blikvanger Ajax, die in 1998 de cultuuromslag maakte van vereniging naar bedrijf, daarmee het eigen unique selling point verkwanselde en de sportieve ondergang tekende.
Kracht, charme en trots van een unieke clubcultuur werden ingeruild voor de commerciële eenheidsworst van een beursgenoteerde Ajax nv.
AFC Ajax -niet te verwarren met Ajax nv- is tegenwoordig een club met een letterlijk en figuurlijk versluierd eigen gezicht, geen baas meer in eigen huis en de slechte sportieve resultaten spreken voor zich.
Niet helemaal vergelijkbaar, maar zeker niet toevallig is ook bij Feyenoord, ander nationaal voetbalbolwerk en grote Ajax-rivaal, de sportieve teloorgang ingezet toen die club eind jaren 70 uiteenviel.

Kampioenschap AZ bevestigt wederom dat succes niet te koop is, zeker niet met het hoogste budget. Diezelfde valse aanname deed zich afgelopen maanden voor in Zuid-Limburg, waar een paar bobo's een commercieel voetbalgedrocht uit de grond wilden stampen, nl. fusie tussen Fortuna Sittard en Roda JC Kerkrade. Een fusie tegen de wens van aanhang beide clubs, slechts gebaseerd op vermeende economische grond. Daarmee zou voorbij zijn gegaan aan het sportieve fundament en primaire bestaansrecht van beide clubs t.w. de eigen leden en supporters. Gelukkig voor het Nederlands voetbal en de supporters is die fusie op laatste moment afgeketst. De oplossing van financiele problemen ligt niet in een voetbalfusie, maar primair in het 'aanmeten van minder ruime broek', snijden dus in de (salaris)kosten.

Hierboven paar voorbeelden, die aangeven dat ook het |Nederlands voetbal in (identiteits)crisis verkeert. En dan nog niet eens gesproken over feit dat onze scouting en opleiding van talent steeds meer plaatsvindt in Ver-weg-istan. Bij sommige clubs loopt bijna bijna geen Nederlander meer rond in het eerste elftal. De wereldberoemde 'Hollandse voetbalschool' komt nauwelijks meer ten goede komt aan de eigen clubs en lijkt vooral exportprodukt geworden.

Zoals ook geval in andere Nederlandse sectoren, worden de kracht en waarde van de eigen voetbalcultuur onvoldoende erkend en gewaardeerd. De vele miljoenen voor buitenlandse voetballers kunnen beter worden besteed aan An het einde van de ontwikkeling en doorstroming van het eigen talent. Als Nederland zelf een topvoetbalprodukt levert, eventueel exporteert, dan hoeven wij zo'n produkt niet te importeren. Dit sport-economisch denken (in die volgorde) zet meer zoden aan de dijk dan een voetbalfusie. Liever méér dan minder clubs met talent van eigen bodem.

Polderlander

September 2009

Relaties 2009: omgang en beeldvorming

De zomerperiode is komkommertijd. Veel mensen hebben vakantie. Snel ontstaat een verveeld beeld, waarin mensen niets zinnigs om handen hebben en 'verplichte' familie-uitjes de verveling niet doorbreken. Mensen letten meer op elkaar, gaan zich snel irriteren en tonen zich intolerant.
Ook in de media is het komkommertijd. In geen enkele andere periode wordt het publiek meer verveeld met bizar nieuws, kulonderzoek en pulpprogramma's dan in de zomerperiode. Zoals een nota bene christelijke omroep, die met perverse onzin aandacht en kijkers trekt. In een tenenkrommend programma wordt van de deelnemers een karikatuur van henzelf gemaakt. Respectloos, alles ten behoeve van het (valse) plaatje en de commerciele kijkcijfers. Het is voer voor zwakke persoonlijkheden en dom kuddevolk, helaas nog steeds een meerderheid.

Het zomerse beeld is desondanks inspirerend voor een column over relaties, specifiek over de sociale beeldvorming en omgang. Ook hierin is (tijds)beeld te ontdekken en sprake van trends. Andere tijd en omstandigheden brengen andere relaties met zich mee. Die vormen echter niet per definitie de verbetering en vooruitgang, waarnaar we streven.

Het is interessant om, onafhankelijk en kritisch, de ontwikkelingen in relaties te volgen. Een dominante invloed op hedendaagse relaties, beeldvorming en omgang wordt gevormd door de heersende cultus van eenheid en gelijkheid. Gevolg is een onnatuurlijke, zelfs ziekelijke trend, waarbij het individu in de sociale beeldvorming en omgang wordt teruggevoerd tot een eenheidsworst, een etalagepop als soort maatstaf. Mensen worden in deze trend volkomen vals geindoctrineerd en geprogrammeerd, ook door de invloed van commercie.
Er treedt verschuiving op naar een zakelijke relatie, waarin de maatschappij het beeld en de verwachting bepaalt ten aanzien van een relatie. Slechts een minderheid onttrekt zich aan dit verschijnsel, waarin niet of nauwelijks respect bestaat voor de individuele eigenheid. Deze heersende mentaliteit is van grote invloed en ongewenst, schadelijk, zelfs desastreus voor relaties in natuurlijke zin. Zo is bv. de gelijkheidskul van man en vrouw inmiddels volkomen doorgeslagen door toedoen van een clubje gefrustreerde feministes in de jaren 70. Tegenwoordig eigenen vrouwen zich zelfde positie en gedrag toe als mannen en vice versa, net zo eng. Het is een ongezonde situatie, bovendien maatschappelijk ongewenst. In dit onnatuurlijke proces voelt niemand zich gelukkig -met uitzondering van de manwijven en frusties-, het is strijdig met ons wezen als man en als vrouw.

De gepredikte en ogenschijnlijke vrijheid en tolerantie in Nederland zijn bedrog. De sociale druk in deze tijd op individu en relatie is sterker dan ooit tevoren. De balans tussen vrijheid en verantwoord gedrag lijkt bovendien volkomen verstoord. Er heerst weinig respect. Gevolg hiervan is ondermeer dat mensen zich terugtrekken uit vaste relaties en onze samenleving verder individualiseert. De forse toename van alleenstaanden in Nederland is hiervan bevestiging, sociaal-maatschappelijk geen goede ontwikkeling.

Ten behoeve van goede relaties en sociale omgang is een andere mentaliteit en ander beleid dringend gewenst, te beginnen met de terugkeer van het respect voor het individu en eigen karakter.

Polderlander

December 2009

Nederland 'na de zondvloed'

Aan het einde van het jaar blikken we meestal even terug. Interessant om te zien hoe Nederland ervoor staat. Er is veel gebeurd afgelopen jaar, maar een algehele lijn is moeilijk te ontdekken. Politiek-maatschappelijk waaiert Nederland momenteel alle kanten op. Duidelijk is dat ons land steeds meer wordt geregeerd vanuit 'Brussel' en onze samenleving vooral in stand wordt gehouden door een overkill aan wet- en regelgeving. Geen gezonde ontwikkeling voor land, volk en individu. Het is ook niet wat het volk wil. Dat wordt bevestigd door polls, stemuitslagen en de sterke opkomst in Europa van het nationalisme.

Een arrogante, hardleerse Nederlandse regering levert ons land en volk vooralsnog uit aan Europese Unie en internationale regelgeving. De Nederlandse grens staat wagenwijd open en de eigen cultuur ligt al jaren in de uitverkoop. Zodoende is het mogelijk dat een cultuurvreemde, agressieve, dominante en zelfs vijandige islam ons land aan het veroveren is. Met dank aan een hopeloos nationaal multiculti beleid, deel uitmakend van een internationaal machtsblok en strevend naar valse eenheid en gelijkheid.
De eigen problemen worden aangepakt door meer wet- en regelgeving, geld over de balk te smijten t.b.v. dubieuze projecten en afschuiving naar 'Brussel'. Opportunisme troef ten behoeve van het eigen hachie, een mentaliteit van 'na mij de zondvloed' en zonder collectieve (toekomst)visie op Nederland..
Nederland dus steeds minder baas in eigen land en een eigen cultuur , die verder ondersneeuwt. Nederland laat zich regeren door het buitenland, waarbij primair het economisch belang telt.

Het visieloze en stuurloze beeld van Nederland wordt hierdoor versterkt.
Nergens is sprake van actief bevolkingsbeleid, terwijl ons land dichtslibt qua bevolkingsaantal. In plaats van actieve geboortebeperking wordt hier en daar zelfs gepleit voor meer kinderen. En met de open grenzen kan iederen maar binnenkomen in ons land, sociaal-maatschappelijk totaal onverantwoord. Ander voorbeeld, hiermee samenhangend, is de overbebouwing in Nederland. Slechte zaak, om over nevenzaken als files, lokale luchtvervuiling, geluidsoverlast en onveiligheid nog maar te zwijgen.'
De politiek-maatschappelijke elite vult de eigen zakken met dit asociale beleid, maar de gewone bevolking is de dupe. Mensen raken vervreemd van zichzelf en natuurlijke omgeving en tonen steeds minder respect.

Het tij in Nederland keren is niet makkelijk. We zijn sinds flower power jaren 60/70 vals gehersenspoeld en het politiek correcte denken wordt gevormd door de multiculti, inmiddels stevig verankerd in tal van verstikkende verdragen. Opzegging van die verdragen is een optie, maar het zal jaren vergen om structureel herstel door te voeren. Gelukkig dringt besef door dat andere tijd, andere omstandigheden, ook nieuw 'voortschrijdend' inzicht meebrengt. Nu nog ander politiek beleid..

Polderlander

Mei 2010

Nederland uit de euro

Noem het voortschrijdend inzicht. Er komen steeds meer signalen, obstakels en doemscenario's, die duidelijk maken dat Nederland het beste uit de euro kan stappen, terug naar de gulden, de eigen harde valuta. De euro maakt deel uit van de Europese Unie (EU), een kunstmatig gedrocht van de elite. Slechts doorgeslagen gelijkheidswaanzinnigen geloven nog in de EU. Iedere maakbare samenleving en eenwording in heden en verleden leert dat het slechts leidt tot sociaal-maatschappelijke wanorde, verloedering, onveiligheid, en vervreemding. Zelfs in de bijbel wordt reeds gesproken over de Toren van Babel.

Sommige lieden schetsen helaas vals beeld als Nederland weer uit de euro stapt. Laat duidelijk zijn dat handelsland Nederland ook met de eigen munt (gulden) altijd sterke economie en prima handelsbetrekkingen heeft gehad. We stonden er zelfs veel beter voor dan in huidige situatie.Terugkeer naar de oude EEG in een puur economisch samenwerkingsverband van aantal economisch sterke West-Europese landen is daarom serieuze optie. Ook is combinatie mogelijk in een vrije handelsovereenkomst in de EVA met niet EU-landen als Noorwegen en Zwitserland. Deze landen met ook een eigen munt behoren tot de sociaal-economisch meest gezonde landen in Europa en hebben gewoon toegang tot de Europese markt. Nederland dus uit de euro en aansluiten bij deze landen.

Op huidige wijze doorgaan in de EU is doodlopende weg en heeft geen zin. In huidige EU ontpoppen de oude EEG-landen zich tegenwoordig als stel domme trekpaarden voor Europese ontwikkelingslanden. Dat was nooit de bedoeling. Sterker, dat betekent eigenlijk contractbreuk, serieuze reden voor opzegging EU-verdrag. EU doet afbreuk aan identiteit, onafhankelijkheid, ontwikkeling en vooruitgang Nederland. En onze miljardensteun aan de noodlijdende EU-landen is directe bedreiging voor economie, welvaart en welzijn in eigen land.
Gelukkig groeit het verzet tegen de EU/euro en pleiten steeds meer Nederlandse politici, economen en gewone burgers voor de terugkeer van onze keiharde gulden. Het geeft veel voordelen aan Nederland om uit de euro te stappen. We hebben sterke munt, blijven concurrerend dankzij lage inflatie en hoeven geen belastinggeld meer te storten in de bodemloze put van al die zwakke Europese landen, zeg maar gerust 75% EU-landen. Dat huidige 'sterfhuisconstructie' gehandhaafd wordt is een volkomen verkeerde vorm van solidariteit en nivellering. Nederland richt zichzelf hiermee te gronde.
De Scandinavische landen, Zwiterland en GB bewijzen dat zij prima zonder de euro kunnen en in huidige economische crisis relatief zelfs veel beter naar voren komen.

De voordelen van terugkeer eigen munt zijn groot. Met alle kennis en ervaring zijn de nadelen nihil. Hier geldt bovendien principiele kwestie. Kies je voor Nederland of kies je voor het buitenland. In Nederland ligt ons aller primaire verantwoordelijkheid en belang, dus die keuze is simpel. Wij kiezen voor Nederland en niet voor welk buitenland ook.
Tot slot nog advies met oog op komende Tweede Kamer-verkiezingen; Steun de politiek, die zich uitspreekt tegen de euro en vóór terugkeer gulden, om erger te voorkomen.

Polderlander

Juli 2010

Oranje of paars?

In de afgelopen periode tijdens het wereldkampioenschap voetbal kleurde Nederland weer massaal oranje. Het was het 4 weken lang 1 groot volksfeest in ons land. Zo'n enorme massale saamhorigheid en eensgezindheid verenigd in Oranje is betrekkelijk nieuw fenomeen.. Populariteit van voetbal, onze nationale volkssport, is groot, maar dit gaat verder. Ook veel niet-voetbalsupporters namen deel aan dit Oranje-feest.
Wat voor betekenis kan hieraan worden gegeven?

Oranje is meer dan ooit tevoren HET nationale symbool, een belangrijke bindende factor, die alle mensen in dit land verenigt. De enorme beleving van Oranje toont tevens de grote behoefte aan van de Nederlandse samenleving aan een sociale eigen ideniteit. Juist in een tijd waarin multiculti en individualisme nog de boventoon voeren is er groeiende behoefte aan saamhorigheid, eensgezindheid en herkenning. Nederland waaiert momenteel alle kanten op, maar toch is een duidelijke trend zichtbaar. Een trend van gezond en fris nationaal zelfbewustzijn, dat de groeiende sociale behoefte laat zien.

Ook het voetbal van Oranje is veranderd, zakelijker en meer resultaatgericht. Er werd ergens gesteld dat het harde voetbal weerspiegeling is van huidige politieke en maatschappelijke ontwikkeling in Nederland. Dat zou kunnen, want e.e.a. heeft weerslag op volkssport, tmaar kan niet bevestigd worden. Wellicht is ook hier sprake van (tijdelijke) identiteitscrisis en moet de juiste balans worden hervonden volgens de principes van de eigen Hollandse voetbalschool.
Voorts werd hier en daar gesteld dat voetbal en Oranje beste middel en bewijs is voor een multiculturele samenleving. Dit is feitelijk onjuist. In voetbal zijn alle spelregels gelijk en Oranje is een puur nationaal fenomeen. Dat betekent niet dat beide niet in aanraking (kunnen) komen met verschillende culturen, maar in wezen hebben voetbal en Oranje helemaal niet van doen met multiculturalisme.

Oranje blijkt bovenal een symbolisch en gevoelsmatig baken, dat richting geeft aan onze gemeenschappelijke normen en waarden. Dat wordt niet bepaald door de elite in een kunstmatige constructie en/of maakbare samenleving.
Het Nederlandse volk laat in zowel recnte politieke verkiezingsuitslag als Oranje-beleving duidelijk blijken welk Nederland men wenst. Geen paars maar een oranje Nederland, een principiele keuze bovendien. Geen vervreemding, maar herkenning. Geen multiKulti, maar gewoon Nederlandse normen en waarden. Het contrast tussen oranje en paars blijkt groot. Nieit verwonderlijk dus dat een politieke koers van paars-plus inmiddels is gesneuveld. Oranje geeft de juiste kleur en richting aan dit land.

Polderlander